HERHANGİ BİR ZAMAN HİKAYELERİ 1

                                                         

                                                                    BÖLÜM 1



      Yosun tutmuş iskeleye ayağımı bastığımda aklımda tek bir şey vardı.iki mavinin birleştiği beyaz çizgiye baktım. Çantamdaki pakette son sigaramin olduğunu bilmek canımı sıktı buna rağmen tereddüt etmeden yaktım..ilk nefesi maviliğe doğru üflerken "bunu yapmalısın" dedim." Bunu yapmalisin."!
     Nereden başlayacaktım? nasıl olacaktı ? Herşeyi tek tek düşünüp hesaplamam gerekse , önüme en zorlu engeller çıksa bile vazgeçmeyecektim . Kararım artik netti. Fakat tüm bu olup bitenleri aileme nasil anlatacaktim ? Düşündükçe işin içinden çıkamaz olmuştum..Ama bildiğim tek şey vardi oda kendime güvenmem gerektiği.. 

Denizin şakırtısı artmış hava alacakaranlık olmaya başlamıştı. Iskeleyi ardımda bırakıp dönüş yoluna doğru ilerlerken sanki koskoca deniz köpürerek demirden ve betondan ayaklara çarparak bana alkış tutuyor "arkandayım "korkma der gibi bir hava yaratıyordu..
Otobanin uğultusu...Pazar yerinin bağırış çagırışları..Martilarin çığlıkları ... derken kendimi apartmanın önünde buldum.
Derin bir nefes çekip sıralı merdivenleri tek tek çıkmaya basladim.
Annem...kapiyi acar acmaz ondan ayri kalacağım ve kokusunu uzaklarda hissedemeyecek olmamın fikri bir tokat gibi çarptı suratima..Boynuna sariliverdim düşündüklerimin de etkisiyle..Daha ne olduğunu bile anlamayan anam..Baktı yüzüme sezmişti.. Gidecektim...
Rengi hafif sarıya dönmüştü sanki birden. Iyice sarildik birbirimize .. "Acıktım anne" dedim..
"Gel kuralim öyleyse " dedi.. Belli ki yaninda istedi beni..Kırmadım ne haddime ! Hemen elime tutusturuverdigi tabaklari masaya dizmeye basladim . Haber kanalinin sesi yankilaniyordu salonda, demek babam da evdeydi... o zaman bu meseleyi konusma zamani gelmisti ..

 {Bölüm sonu}
[Devamı gelecek]

Münire 2019